ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΙΟΛΑΝΤΑ: ΕΤΣΙ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

Η ατμόσφαιρα πάνω από την πόλη των Τρικάλων παραμένει βαριά, «πνιγμένη» από μια σιωπή που πονάει περισσότερο από κάθε κρότο. Καθώς ο καπνός πάνω από τις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας «Βιολάντα» έχει πλέον διαλυθεί, η οδυνηρή πραγματικότητα αποκαλύπτεται σε όλη της την έκταση, πέντε κενές θέσεις στο τραπέζι πέντε σπιτιών, πέντε γυναίκες που έγιναν η αφορμή για ένα εθνικό πένθος. Σε αυτή τη ζοφερή συγκυρία, και ενώ οι αρχές συνεχίζουν το έργο τους για τη διαλεύκανση των αιτιών της τραγωδίας, η διοίκηση της εταιρείας προχώρησε σε μια σειρά ανακοινώσεων που επιχειρούν να επουλώσουν τις πληγές, αναλαμβάνοντας μια δέσμευση που υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά όρια των νομικών αποζημιώσεων.

Η είδηση ότι η «Βιολάντα» αποφάσισε να σταθεί έμπρακτα δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων ήρθε ως μια αναγκαία αχτίδα ανθρωπιάς μέσα στο σκοτάδι. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι καθιερώνει μια μηνιαία οικονομική ενίσχυση προς τις οικογένειες των πέντε αδικοχαμένων γυναικών, η οποία θα αντιστοιχεί στον πλήρη μισθό που ελάμβαναν, μέχρι τη στιγμή που θα συμπλήρωναν τα απαιτούμενα έτη για τη συνταξιοδότησή τους. Πρόκειται για μια κίνηση που δεν έχει προηγούμενο στα ελληνικά εργασιακά χρονικά, καθώς μετατρέπει την επαγγελματική σχέση σε μια διαρκή ηθική υποχρέωση, διασφαλίζοντας ότι η οικονομική επιβίωση των σπιτιών αυτών δεν θα αποτελέσει ένα πρόσθετο άγχος μέσα στον ανείπωτο πόνο της απώλειας.

Παράλληλα, η μέριμνα στρέφεται και προς το πιο ευαίσθητο κομμάτι αυτής της τραγωδίας: τα ανήλικα παιδιά. Η διοίκηση δεσμεύτηκε για την παροχή μηνιαίας ενίσχυσης για κάθε παιδί των οικογενειών που επλήγησαν, προκειμένου να καλύπτονται πλήρως τα έξοδα διαβίωσής τους μέχρι την ενηλικίωσή τους. Είναι μια υπόσχεση προς τη νέα γενιά που είδε τον κόσμο της να γκρεμίζεται μέσα σε μια στιγμή, μια προσπάθεια να χτιστεί ένα δίχτυ προστασίας γύρω από τις ζωές που τώρα ξεκινούν. Επιπλέον, για την αντιμετώπιση των πρώτων, άμεσων και επιτακτικών αναγκών, η εταιρεία χορηγεί άμεσα το ποσό που αντιστοιχεί σε έξι μηνιαίους μισθούς, προσφέροντας μια απαραίτητη ανάσα στις οικογένειες που καλούνται να διαχειριστούν το σοκ της πρώτης περιόδου.

Ψυχολογική στήριξη και η «οικογένεια» της Βιολάντα
Η απώλεια δεν μετριέται μόνο σε ευρώ, και αυτό φαίνεται να το αντιλήφθηκαν οι υπεύθυνοι της επιχείρησης. Η δήλωση «Η Βιολάντα πενθεί» δεν έμεινε στα χαρτιά. Η ενεργοποίηση ειδικής γραμμής ψυχολογικής βοήθειας με τη συμμετοχή εξειδικευμένων ψυχολόγων και παιδοψυχολόγων αποτελεί έναν κρίσιμο πυλώνα της στήριξης. Αυτή η υπηρεσία δεν απευθύνεται μόνο στους συγγενείς των θυμάτων, αλλά και στο σύνολο των εργαζομένων που είδαν τις συναδέλφισσές τους να χάνονται δίπλα τους. Το τραύμα είναι συλλογικό και η ανάγκη για επαγγελματική καθοδήγηση είναι επιτακτική, ειδικά για τους ανθρώπους που καλούνται να επιστρέψουν σε έναν χώρο που πλέον είναι ταυτισμένος με την οδύνη.Η διοίκηση της εταιρείας, σε μια φορτισμένη τοποθέτηση, τόνισε ότι οι πέντε γυναίκες ήταν μέλη μιας ευρύτερης οικογένειας. Αυτή η προσέγγιση, αν και δεν μειώνει το μέγεθος της καταστροφής, επιχειρεί να αποκαταστήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης. Στην Ελλάδα του 2026, όπου οι εργασιακές σχέσεις συχνά δοκιμάζονται, η στάση αυτή της επιχείρησης –η οποία σπεύδει να προσφέρει στήριξη πριν καν ζητηθεί– θέτει ένα νέο πρότυπο εταιρικής ευθύνης, ειδικά σε στιγμές κρίσης.

Η τραγωδία στα Τρίκαλα δεν μπορεί να ιδωθεί ξεκομμένη από την ευρύτερη, ζοφερή πραγματικότητα των εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα. Όπως χαρακτηριστικά παρουσίασε χθες το Athensmagazine.gr σε ένα αποκαλυπτικό αφιέρωμα, η χώρα μας έχει βιώσει τουλάχιστον 15 μεγάλα εργατικά δυστυχήματα που πάγωσαν το πανελλήνιο τα τελευταία χρόνια. Από τις εκρήξεις σε βιομηχανικές μονάδες μέχρι τις πτώσεις από σκαλωσιές και τα θανατηφόρα τροχαία των διανομέων, η «μαύρη λίστα» μεγαλώνει αδιάκοπα. Το 2025 έκλεισε με 201 νεκρούς, ενώ το 2026, με μόλις 27 ημέρες στο ημερολόγιο, μετρά ήδη 14 θύματα.

Η αναφορά στα 15 αυτά δυστυχήματα από το Athensmagazine.gr λειτουργεί ως μια οδυνηρή υπενθύμιση ότι η ασφάλεια στην εργασία είναι μια διαρκής μάχη που δεν επιδέχεται εφησυχασμό. Κάθε φορά που ένα εργοστάσιο τινάζεται στον αέρα ή ένας εργάτης δεν γυρίζει σπίτι του, η κοινωνία αναρωτιέται τι πήγε λάθος. Στην περίπτωση της «Βιολάντα», η εταιρεία υπογραμμίζει ότι εφαρμόζει αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας και προβλεπόμενες διαδικασίες, γεγονός που καθιστά το τωρινό συμβάν ακόμα πιο δυσεξήγητο, αναμένοντας τις απαντήσεις από τους ειδικούς της Πυροσβεστικής και των αρμόδιων αρχών.

Είναι αυτονόητο ότι καμία οικονομική ενίσχυση και κανένα μέτρο στήριξης δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη για την αλήθεια. Η εταιρεία δήλωσε ότι συνεργάζεται πλήρως με τις αρχές για τη διαλεύκανση των αιτίων της έκρηξης. Η Πυροσβεστική και οι πραγματογνώμονες συνεχίζουν τις έρευνες στο σημείο, εξετάζοντας κάθε λεπτομέρεια, από τη συντήρηση των μηχανημάτων μέχρι τις συνθήκες φύλαξης υλικών. Η κοινωνία των Τρικάλων, αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα, περιμένουν ένα σαφές και αδιαμφισβήτητο πόρισμα που θα εξηγεί πώς μια σύγχρονη βιομηχανική μονάδα μετατράπηκε σε παγίδα θανάτου.

Μέχρι τότε, η στάση της επιχείρησης να στηρίξει τις οικογένειες των θυμάτων αποτελεί μια πράξη που αναγνωρίζει την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής. Η «Βιολάντα» επιλέγει να μην οχυρωθεί πίσω από νομικούς όρους και γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλά να δράσει άμεσα. Είναι μια κίνηση που τιμά τη μνήμη των θυμάτων και προσφέρει μια ελάχιστη ανακούφιση σε ανθρώπους που είδαν τη ζωή τους να αλλάζει δραματικά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Τα μέτρα στήριξης που ανακοινώθηκαν είναι μια σπουδαία χειρονομία, αλλά το μεγαλύτερο στοίχημα για το μέλλον είναι η πρόληψη. Για να μην χρειαστεί ποτέ ξανά να γραφτεί ένα τέτοιο άρθρο, για να μην χρειαστεί καμία άλλη εταιρεία να ανακοινώσει μέτρα για ορφανά παιδιά. Η Ελλάδα του 2026 οφείλει στους 201 νεκρούς του περασμένου έτους και στις πέντε αδικοχαμένες γυναίκες των Τρικάλων μια υπόσχεση: ότι το μεροκάματο θα σταματήσει να είναι μια επικίνδυνη αποστολή και θα ξαναγίνει αυτό που πραγματικά είναι – ένα δικαίωμα στη ζωή και τη δημιουργία.