Πέθανε ξεχασμένος από φίλους και συναδέλφους, έχοντας οικονομικά προβλήματα, πασίγνωστος ηθοποιός
Ερρίκος Μπριόλας: Ο ωραίος του ελληνικού σινεμά, ο ταραχώδης βίος και η ευγένεια που τον συνόδευε ως το τέλος
«Ντροπή μας! Οι περισσότεροι συνάδελφοι τον είχαμε ξεχάσει, και προχθές, που έγινε γνωστός ο θάνατός του, κάποιοι τον θυμήθηκαν, για τα μάτια, που λένε. Ζούσε με μια πενιχρή σύνταξη σε σπίτι με ενοίκιο, και τα λεφτά που έπαιρνε δεν του έφταναν ούτε για τα φάρμακά του. Μιλούσαμε συνέχεια στο τηλέφωνο και πριν από κάποιους μήνες του είχα πει ότι θέλω να περάσω να τον δω και να του δώσω κάτι. “Ούτε να το σκέφτεσαι, μικρό”, μου απάντησε, και άλλαξε συζήτηση. Ήταν τόσο αξιοπρεπής άνθρωπος!»
Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στην Γκέλυ Γαβριήλ. Αναφέρεται στον Ερρίκο Μπριόλα, που έφυγε από τη ζωή στις 20 Ιουνίου 2018 και γεννήθηκε το 1933.
Έναν ηθοποιό που αν μη τι άλλο στα δημιουργικά του χρόνια έζησε σαν bon viveur, ενώ στα επαγγελματικά κινήθηκε σε χαμηλούς τόνους. Όπως θα δείτε παρακάτω, αντιμετώπισε τη ζωή –άρα και τα επαγγελματικά του– σαν ένα παιχνίδι, και που παρόλο που δεν πέρασε τις πύλες των μεγάλων στούντιο, έγινε γνωστός και αγαπητός. Και αξιώθηκε ένα πολύ ωραίο και πρωτότυπο επαγγελματικό φινάλε. Άλλωστε και ο ίδιος δεν είχε όνειρο να γίνει ηθοποιός. Προέκυψε.
Ηθοποιός με το στανιό
Όλα ξεκίνησαν από το βενζινάδικο του πατέρα του, στην πλατεία Κάνιγγος. Ο Ερρίκος –εκ του Φρειδερίκος– δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση και ως ταξιτζής. Μέχρι που ήρθε να βάλει βενζίνη ο Γιώργος Ζερβός, ο γιος του παραγωγού Αντώνη Ζερβού, που σπούδαζε σκηνοθέτης. Μόλις είδε τον νεαρό Ερρίκο, του ζήτησε να περάσει για ένα δοκιμαστικό από την εταιρεία. Ο Μπριόλας γέλασε, είπε «τι θα γίνω; θεατρίνος;», και αρνήθηκε ευγενικά. Ο Ζερβός όμως δεν το έβαλε κάτω και του άρχισε να του στέλνει μια 60χρονη κυρία, υπάλληλο της εταιρείας. Την τρίτη φορά που ο νεαρός αρνήθηκε, εκείνη (η κυρία Μαρίκα) γύρισε και του είπε: «Σε παρακαλώ, παιδί μου, πήγαινε κάνε αυτό το καταραμένο δοκιμαστικό, σακάτισσα γυναίκα είμαι, δεν με λυπάσαι;».
Όλα ξεκίνησαν από το βενζινάδικο του πατέρα του, στην πλατεία Κάνιγγος. Ο Ερρίκος –εκ του Φρειδερίκος– δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση και ως ταξιτζής. Μέχρι που ήρθε να βάλει βενζίνη ο Γιώργος Ζερβός, ο γιος του παραγωγού Αντώνη Ζερβού, που σπούδαζε σκηνοθέτης. Μόλις είδε τον νεαρό Ερρίκο, του ζήτησε να περάσει για ένα δοκιμαστικό από την εταιρεία. Ο Μπριόλας γέλασε, είπε «τι θα γίνω; θεατρίνος;», και αρνήθηκε ευγενικά. Ο Ζερβός όμως δεν το έβαλε κάτω και του άρχισε να του στέλνει μια 60χρονη κυρία, υπάλληλο της εταιρείας. Την τρίτη φορά που ο νεαρός αρνήθηκε, εκείνη (η κυρία Μαρίκα) γύρισε και του είπε: «Σε παρακαλώ, παιδί μου, πήγαινε κάνε αυτό το καταραμένο δοκιμαστικό, σακάτισσα γυναίκα είμαι, δεν με λυπάσαι;».
Φοίτησε στο Ε’ Γυμνάσιο Εξαρχείων, όπου ήταν όλη η αληταρία και δεν τολμούσες να πεις κουβέντα. Ο Ερρίκος Μπριόλας ήταν αθλητής της ενόργανης γυμναστικής και της ιππασίας, που του χάρισαν εξαιρετική φυσική κατάσταση και κορμοστασιά. Τελείωσε το λύκειο με 19, μπήκε στην Πάντειο, αλλά ο θάνατος του πατέρα του τον ανάγκασε να πάρει αναβολή σπουδών.
Πεθαίνοντας ο πατέρας του άφησε ένα ταξί, το οποίο μοιραστήκαν με τον αδελφό του. Όταν έγινε ηθοποιός, δούλεψε το ταξί για έναν χρόνο ακόμα και μετά του το χάρισε. Γιατί όπως καταλάβατε, το δοκιμαστικό πήγε καλά και σε χρόνο dt πήρε τον πρώτο ρόλο.
