Δύσκολες ώρες για την Μαρία Ηλιάκη – «Χρόνια πολλά κι ας μην είσαι εδώ» – Η σπαρακτική ανάρτηση
Η παρουσιάστρια προέβη σε μια ανάρτηση που ραγίζει καρδιές, ανήμερα της γιορτής της μητέρας της, που έχει φύγει από τη ζωή
Μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ανάρτηση μοιράστηκε η Μαρία Ηλιάκη με τους διαδικτυακούς της φίλους, με αφορμή τη γιορτή της μητέρας της, Αθανασίας, που δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Η παρουσιάστρια επέλεξε να δημοσιεύσει μια παιδική φωτογραφία, στην οποία φαίνεται αγκαλιά με τη μητέρα της, φέρνοντας στο προσκήνιο μνήμες που παραμένουν ζωντανές, παρά το πέρασμα των χρόνων.
Τα τελευταία χρόνια, η ζωή της έχει αλλάξει σελίδα. Η σχέση της με τον Στέλιο Μανουσάκη και ο ερχομός της κόρης τους, της μικρής Κατερίνας, το 2021, έχουν μεταμορφώσει την καθημερινότητά της, γεμίζοντάς τη με νέα συναισθήματα και προτεραιότητες. Ωστόσο, η απώλεια της μητέρας της, που έφυγε από τη ζωή πριν από 14 χρόνια, εξακολουθεί να αποτελεί ένα κομμάτι της ζωής της που δεν ξεχνιέται.
View this post on Instagram
Τα λόγια που μίλησαν στην καρδιά
Με αφορμή τη γιορτή της μητέρας της, η Μαρία Ηλιάκη θέλησε να τιμήσει τη μνήμη της με έναν απλό αλλά βαθιά ουσιαστικό τρόπο. Στη λεζάντα της ανάρτησής της έγραψε: «Αυτές οι αγκαλιές μας πριν τον ύπνο ήταν πάντα οι πιο όμορφες… Χρόνια πολλά μαμά κι ας μην είσαι εδώ». Η δημοσίευση προκάλεσε έντονη συγκίνηση, με τους ακόλουθούς της να γεμίζουν τα σχόλια με μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης.
Οι συμβουλές που τη σημάδεψαν
Η σχέση της παρουσιάστριας με τη μητέρα της υπήρξε βαθιά και καθοριστική. Σε παλαιότερη συνέντευξή της στη Νάνσυ Παραδεισανού, είχε αναφερθεί στις αξίες που της μετέδωσε και που συνεχίζουν να τη συνοδεύουν μέχρι σήμερα. «Το μόνο πράγμα που μου έλεγε η μάνα μου ήταν να είμαι πάντα ανεξάρτητη, ίσως γι’ αυτό δε θέλω ποτέ να σταματήσω να δουλεύω», είχε εξομολογηθεί.
«Η ορφάνια είναι κάτι παραπάνω από μοναξιά»
Σε άλλο σημείο της ίδιας εξομολόγησης, η Μαρία Ηλιάκη είχε μιλήσει ανοιχτά για τον πόνο της απώλειας και το κενό που άφησε πίσω της η μητέρα της: «Ήταν πολύ καλή μοδίστρα, αλλά δε δούλεψε πολλά χρόνια. Μόλις μας έκανε, σταμάτησε. Είχαμε αναλάβει τελευταία την φροντίδα της. Ήρθαμε σίγουρα πιο κοντά με τον πατέρα μου μετά τον θάνατό της, αλλά αισθάνεσαι πολλή μοναξιά και αυτή η ψυχική μοναξιά δεν αναπληρώνεται. Για μένα η ορφάνια είναι πολύ σοβαρή λέξη, είναι κάτι παραπάνω από μοναξιά».
