Βαθιά οδύνη στον Άγιο Σάββα! Ράκος ψυχολογικά ο ανιψιός της Κοντού- Τι του ζήτησε λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή

Βαθιά θλίψη έχει σκορπίσει σε ολόκληρη τη χώρα η απώλεια της Μάρως Κοντού, η οποία έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 15 Ιουλίου, σε ηλικία 92 ετών. Η σπουδαία πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου άφησε την τελευταία της πνοή στο Γενικό Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Άγιος Σάββας», όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα, δίνοντας τη δική της δύσκολη μάχη για την υγεία της.

Σύμφωνα με το επίσημο ιατρικό ανακοινωθέν, η αγαπημένη ηθοποιός «απεβίωσε μετά από σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της», παρά τις συνεχείς προσπάθειες των θεραπόντων ιατρών να την κρατήσουν στη ζωή.

Άνθρωποι που βρέθηκαν στο πλευρό της μέχρι τις τελευταίες ημέρες περιγράφουν ότι η Μάρω Κοντού διατηρούσε τη διαύγειά της και δεν έχασε ποτέ την αισιοδοξία και την αγάπη της για τη ζωή. Παρά τη δύσκολη κατάσταση της υγείας της, συνέχιζε να κάνει σχέδια για το καλοκαίρι, ελπίζοντας πως σύντομα θα επέστρεφε στην καθημερινότητά της.

Ο στενός της φίλος και ζωγράφος, Κώστας Σπυριούνης, μιλώντας στην εφημερίδα Espresso, αποκάλυψε μία από τις τελευταίες συγκινητικές συνομιλίες που είχε μαζί της μέσα στο νοσοκομείο.

Θέλοντας να της δώσει κουράγιο, της είπε πως όταν θα έπαιρνε εξιτήριο θα πήγαιναν μαζί για μπάνιο στη θάλασσα, προσθέτοντας με αισιοδοξία:«Το καλοκαίρι κρατάει μέχρι τον Οκτώβριο».Η απάντηση της Μάρως Κοντού ήταν συγκλονιστική:«Ναι, Κωστάκη μου, να βάλω τα πόδια μου στο νερό και ας πεθάνω».

Τα λόγια της αποτυπώνουν τη μεγάλη της επιθυμία να επιστρέψει, έστω για λίγο, στις μικρές χαρές της ζωής που τόσο αγαπούσε.Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η τελευταία επιθυμία που εξέφρασε προς τον ανιψιό της, ο οποίος, σύμφωνα με ανθρώπους του περιβάλλοντός της, βιώνει με μεγάλη οδύνη την απώλειά της.

Όπως αποκάλυψε ο Κώστας Σπυριούνης, η Μάρω Κοντού ζήτησε από τον ανιψιό της να επικοινωνήσει με τις αγαπημένες της φίλες και να τους μεταφέρει ένα τελευταίο μήνυμα.«Πάρε τις φίλες μου και πες ότι λυπάμαι που αυτό το καλοκαίρι δεν θα πάμε μαζί στα Καμένα Βούρλα», ήταν τα λόγια της, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα.

Η φράση αυτή φανερώνει, σύμφωνα με όσους τη γνώριζαν, ότι μέχρι και τις τελευταίες ημέρες της διατηρούσε πλήρη επίγνωση της κατάστασής της, αλλά και τη σκέψη της στραμμένη στους ανθρώπους που αγαπούσε και στις κοινές στιγμές που είχαν σχεδιάσει να ζήσουν.