Connect with us

Πριν δέκα χρόνια όχι δεν πήραμε βάρκα, αλλά δεν υπήρχαν ούτε μπογιές για να βάψουν τα πλοία, μάζευαν χρήματα ρεφενέ οι αξιωματικοί», είπε με δάκρια στα μάτια
Συγκίνηση και περηφάνεια από την υποδοχή της Belharra, της υπερσύγχρονης φρεγάτας «Κίμων» που έφτασε στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας την Πέμπτη (15.01.2026). Οι Έλληνες παρακολούθησαν την τελετή υποδοχής της με κάθε λεπτομέρεια καθώς πρόκειται για την πρώτη ένταξη φρεγάτας στον ελληνικό στόλο μετά από 28 ολόκληρα χρόνια.

Δείτε το βίντεο:


Μέσα σε αυτούς που λύγισαν με το νέο απόκτημα του στόλου ήταν και ο Αντιναύαρχος εν αποστρατεία Σπυρίδων Πρεβαινάς. Μιλώντας στην εκπομπή του ΣΚΑΪ εμφανίστηκε συγκινημένος και αποκάλυψε πως τόσο κατά την τελετή υποδοχής όσο και μετά, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

«Αρχικά έκλαιγα από υπερηφάνεια για την πατρίδα μου, για το Ναυτικό μας» ανέφερε καθώς συγκρατούσε τα δάκρυά του και την τρεμάμενη φωνή του με μεγάλη δυσκολία.

«Είμαι υπερήφανος για την πατρίδα μου ειδικά μετά από όσα υπέστη με τα κτηνώδη μνημόνια που επί τόσα χρόνια δεν πήραμε ούτε βάρκα και τώρα είμαστε μια τεράστια δύναμη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και αυτό οφείλεται στον λαό μας που έδειξε σύνεση, στις κυβερνήσεις που το αποφάσισαν και στην ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού και φυσικά στα πληρώματα που υπηρετούν. Πριν δέκα χρόνια όχι δεν πήραμε βάρκα, αλλά δεν υπήρχαν ούτε μπογιές για να βάψουν τα πλοία, μάζευαν χρήματα ρεφενέ οι αξιωματικοί», συνέχισε.

Γιος οικονομικού αξιωματικού του Ναυτικού (προερχόμενου από…… ) και πατέρας του Σπυρίδωνος Περβαινά (Α.Μ. 1132).

Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 11.09.1930 και αποφοίτησε στις 22.09.1934 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 14.10.1934, σε Υποπλοίαρχο στις 14.12.1940, σε Πλωτάρχη στις 28.03.1945, σε Αντιπλοίαρχο στις 24.09.1949, σε Πλοίαρχο στις 11.12.1958, σε Αρχιπλοίαρχο στις 20.07.1966, σε Υποναύαρχο στις 29.04.1967 και σε Αντιναύαρχο στις 20.12.1967, αποστρατεύθηκε δε στις 17.12.1968 ως Αντιναύαρχος ε.α., με σύγχρονη απονομή του τίτλου του Επίτιμου Αρχηγού του ΓΕΝ.

Φοίτησε σε Σχολείο Ανθυποβρυχιακού Πολέμου στην Αλεξάνδρεια (1941) και τη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1952). Έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Ανθυποβρυχιακού Πολέμου.

Υπηρέτησε σε πλοία επιφάνειας, επιτελικές και διοικητικές θέσεις, καθώς και σε επιτελεία του NATO (COMSTRIKFORSOUTH, 1955- 1959 και COMNAVSOUTH, 1965-1967).

Προπολεμικά, διατέλεσε Κυβερνήτης της τορπιλακάτου Τ2 (1939, Ανθυποπλοίαρχος).

Σε όλη τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού και του Ελληνο-γερμανικού Πολέμου υπηρέτησε στο αντιτορπιλικό ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ, με το οποίο έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις εκείνης της περιόδου, περιλαμβανομένων της δεύτερης και της τρίτης επιδρομικής ενέργειας στο Στενό του Οτράντο (Δεκέμβριος 1940 και Ιανουάριος 1941).

Στα τέλη Απριλίου του 1941, λίγες μέρες πριν από την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ακολούθησε με το ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ το Στόλο κατά την αποδημία του στη Μέση Ανατολή.

Εκεί, κυρίως υπηρέτησε στα αντιτορπιλικό ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ, ΣΑΛΑΜΙΣ και ΙΕΡΑΞ, μετέχοντας στις συμμαχικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο, μεταξύ των οποίων, με το πρώτο, στην απόβαση στη Σικελία (Ιούλιος 1943) και τις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 1943).

Ύστερα από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διατέλεσε Κυβερνήτης των αντιτορπιλικών ΙΕΡΑΞ (1945, Υποπλοίαρχος/Πλωτάρχης) και, ως Πλωτάρχης, του αντιτορπιλικού ΝΙΚΗ (1945) και των κορβετών ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ (1945- 1946) και ΚΡΙΕΖΗΣ (1947) τις οποίες, ως Αρχηγός της Αποστολής, παρέλαβε στο Γιβραλτάρ μετά την αγορά τους, καθώς και Ναυτικός Διοικητής Βόλου (1947-1948).

Με το βαθμό του Αντιπλοιάρχου, υπηρέτησε ως Κυβερνήτης του ναρκαλιευτικού ΑΡΜΑΤΟΛΟΣ260 (1950-1951, 1952-1953), Υποδιοικητής (1952-1953) και Διευθυντής Σπουδών (1953) της Σ.Ν.Δ., καθώς και Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΙΕΡΑΞ (1953- 1954) και, συγχρόνως, και των ζευγών αντιτορπιλικών ΛΕΩΝ και ΑΕΤΟΣ (1954), και ΝΙΚΗ και ΔΟΞΑ (1954).

Μετά την προαγωγή του σε Πλοίαρχο, διατέλεσε Διοικητής των Κέντρων Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ και Αμφιβίων Επιχειρήσεων (1958- 1959), Διοικητής Πλοίων Απόβασης 2 και, παράλληλα, Ναυτικός Διοικητής Κρήτης (1960- 1961), καθώς και Διοικητής Ναρκαλιευτικών (1961-1964) και Ελαφρών Σκαφών 2 (1964- 1965).

Ακολούθως, ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή της 3ης Μικτής Επιτελικής Ομάδας του ΓΕΕΘΑ (1967, Υποναύαρχος) και Αρχηγού του ΓΕΝ και COMEDEAST(1967-1968).

Εκτός από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του Εμφυλίου.

Τιμήθηκε:

– στις 14.09.1944, με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων, επειδή: υπηρετήσας επί μακράν χρονικόν διάστημα κατά την διάρκειαν του αγώνος επί αντιτορπιλλικών παλαιού τύπου, δια των συνεχών και αόκνων προσπαθειών του, συνέτεινεν ώστε τα πλοία τούτα, παρά τας γνωστός δυσχερείας τας οφειλομένας εις την παλαιότητα του υλικού, ανταποκριθούν πλήρως εις απάσας τας διαταχθείσας πολεμικός απόστολός, κατά την διάρκειαν των οποίων εξετέλεσε το καθήκον του με ευσυνειδησίαν, επιδείξας εξαιρετικήν διαγωγήν, ικανότητα και ναυτικά προσόντα(τα ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ και ΙΕΡΑΞ),

– στις 03.07.1946, με τον Πολεμικό Σταυρό Π Τάξης, επειδή: από της ενάρξεως του πολέμου, υπηρέτησεν ως Ύπαρχος εν ενεργεία αντιτορπιλλικών, λαβών μέρος εις απάσας τας πολεμικός απόστολός των πλοίων του, επιδείξας πάντοτε εξαιρετικήν διαγωγήν, ικανότητα, θάρρος, ψυχραιμία και, εμμονήν εις το καθήκον, προσφέρας ούτω διακεκριμένος υπηρεσίας επί του πεδίου της μάχης,και

– στις 16.01.1952, με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων, για: την επιδειχθείσαν εργατικότητα, ανωτέραν αντίληψιν καθήκοντος και ευδόκιμους υπηρεσίας εν τω κύκλω των ενεργειών του κατά τας[… ] επιχειρήσεις της περιόδου 1947-1950.

Related Topics:
Advertisement