Κατερίνα Πετράκη: Μόλις μαθεύτηκε η είδηση για την κόρη της Ριάνα
Σαράντα ημέρες μετά την απώλεια του Δημήτρη Κόκοτα, η σύζυγός του, Κατερίνα Πετράκη, μίλησε σε ζωντανή σύνδεση με την εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα» για τη δύσκολη περίοδο που διανύει, αλλά και για όσα έζησε στο πλευρό του κατά τη διάρκεια της μεγάλης περιπέτειας που προηγήθηκε.
Με συγκίνηση, η Κατερίνα Πετράκη περιέγραψε τις αντιδράσεις του Δημήτρη Κόκοτα, αποκαλύπτοντας πως υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες αισθανόταν ότι επικοινωνούσε μαζί τους, ενώ οι γιατροί την είχαν ενημερώσει πως οι δικές της παρατηρήσεις μπορούσαν να τους βοηθήσουν να καταλάβουν καλύτερα την κατάστασή του.
«Ο Δημήτρης καταλάβαινε, αισθανόταν, φαινόταν στις αντιδράσεις του και οι γιατροί μου είχαν πει πράγματα. Περίμεναν να τους πω αν έχω δει εγώ κάτι για να το επιβεβαιώσουν ή για να το παρατηρήσουν κι εκείνοι περισσότερο. Μου είχαν πει ότι εγώ είμαι η κινητήριος δύναμη για να δουν πράγματα. Το παιδί τον είχε δει, ελάχιστες φορές βέβαια, δεν επιτρεπόταν στην αρχή. Η μικρή τον είδε μετά από ενάμισι χρόνο, γιατί υπάρχει πρωτόκολλο, ωστόσο τους παρακάλεσα και πήρα την ευθύνη. Αντιδρούσε, κουνούσε τα μάτια του, γύριζε προς το μέρος μας, έσφιγγε τα χέρια του, το σώμα του, προσπαθούσε να σηκωθεί, έκανε κινήσεις, αντιδρούσε στις ερωτήσεις που κάναμε πολύ συγκεκριμένα, σαν να απαντούσε με κάποιον τρόπο», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Κατερίνα Πετράκη για τον Κόκοτα: «Όταν έβλεπα τις έντονες αντιδράσεις, σκεφτόμουν “λες να είναι σήμερα;”»
Η σύζυγος του τραγουδιστή μίλησε και για τις στιγμές κατά τις οποίες πίστευε πως ίσως ερχόταν η μεγάλη ανατροπή και ο Δημήτρης Κόκοτας θα κατάφερνε να επιστρέψει. Όπως εξήγησε, πήγαινε καθημερινά με την ίδια ελπίδα και προσπαθούσε να βλέπει κάθε μικρή αλλαγή ως ένα σημάδι: «Όταν έβλεπα τις έντονες αντιδράσεις. Πήγαινα κάθε μέρα με την ίδια λογική και ελπίδα, ότι κάτι θα γίνει. Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλά και έβλεπα μια εξέλιξη, δεν ήταν ότι είχα φτιάξει μια δική μου εικόνα. Ήταν κάποιες μέρες που σκεφτόμουν “λες να είναι σήμερα;”. Πολλές φορές συνέβη αυτό, που έβλεπα κάτι πιο έντονο από άλλες μέρες».Μιλώντας για όσα θα έκανε διαφορετικά σήμερα, η Κατερίνα Πετράκη στάθηκε στις μικρές καθημερινές στιγμές που πολλές φορές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα λόγω υποχρεώσεων, δουλειάς και πίεσης. Η απώλεια του συζύγου της, όπως περιέγραψε, την έκανε να δει διαφορετικά τη ζωή και τις προτεραιότητές της: «Πολλές φορές σκέφτηκα πολύ απλά πράγματα που λέγαμε να κάνουμε και δεν κάναμε, μπορεί να μου είπε να πάμε μια βόλτα κι εγώ να δούλευα, το άφηνα. Έλεγα πως, όταν γυρίσει, δεν θα με νοιάζει τίποτα, θα ζούμε τη ζωή μας. Εκεί αναθεώρησα, είδα ότι η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις πρέπει να πηγαίνουν δεύτερες, πρώτα να έρχεται η χαρά μας, η ζωή μας, μια ωραία στιγμή».
Η Κατερίνα Πετράκη απάντησε και στο αν ο Δημήτρης Κόκοτας είχε κάποια συγκεκριμένη πίκρα ή στενοχώρια που τον βάραινε. Όπως εξήγησε, οι δυο τους συζητούσαν πολύ και εκείνη προσπαθούσε να του δίνει μια διαφορετική οπτική, μακριά από την πίεση και το άγχος του επαγγελματικού του χώρου: «Πίκρα και στενοχώριες μπορεί όλοι να περάσουμε, άσχετα με τον χώρο που βρισκόμαστε. Αλλά όχι κάτι συγκεκριμένο που να τον βάραινε για μια ζωή. Συζητούσαμε πολύ, του έλεγα κι εγώ κάποια πράγματα πώς τα έβλεπα, που ήμουν εκτός χώρου. Θεωρώ ότι τον βοηθούσα να σκέφτεται πιο ήρεμα, να μην έχει άγχος».
«Η κόρη μας το ξέρει πριν από μένα»
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά της στην κόρη τους, Ριάνα, και στον τρόπο με τον οποίο εκείνη αντιμετωπίζει την απώλεια του πατέρα της. Η Κατερίνα Πετράκη αποκάλυψε πως, παρά το νεαρό της ηλικίας της, η κόρη τους έχει δείξει αξιοσημείωτη ψυχραιμία και ωριμότητα, κάτι που η ίδια αποδίδει σε μεγάλο βαθμό και στον τρόπο με τον οποίο ο Δημήτρης Κόκοτας είχε σταθεί δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια.
«Το ξέρει πριν από μένα. Θέλω να πω ότι το παιδί το είδα τώρα τόσο έντονα, πόσο καλή δουλειά έκανε κυρίως ο Δημήτρης με αυτά που της έλεγε. Είναι ψύχραιμη, ώριμη, την ημέρα που της είπα ότι ο μπαμπάς δεν είναι καλά, για να μην είναι πολύ ξαφνικό, εκείνη την ώρα με πήρε μια γειτόνισσα και μου λέει “τι πάθατε”, γιατί άκουσε τις φωνές του παιδιού. Μετά μου είπε “μαμά, το έχω σκεφτεί πάρα πολύ, για σένα είναι πιο δύσκολο, γιατί τον έβλεπες κάθε μέρα. Για μένα θα είναι πάντα ο μπαμπάς μου και θα μου λείπει μια ζωή, σε όλες τις στιγμές που θα ζήσω και δεν θα είναι μαζί μου, θα είναι τουλάχιστον σαν να με άφησε να συνηθίσω την απουσία του. Έχω να κρατήσω ότι είχα τον πιο υπέροχο μπαμπά και ότι ήταν πολλές ώρες μαζί μου. Τον χάρηκα αυτά τα 13 χρόνια που τον είχα, ήταν δικός μου, δίπλα μου”. Προς το παρόν έχει μια τέτοια λογική».
