Φλώρινα 2026: Μια πόλη-φάντασμα που ζητάει πίσω τη ζωή της
Ένα βίντεο από την Φλώρινα, «γροθιά» στο στομάχι…
Εκεί που κάποτε ο φακός του Θόδωρου Αγγελόπουλου απαθανάτιζε την απόκοσμη γοητεία της ελληνικής επαρχίας, σήμερα η πραγματικότητα σκηνοθετεί ένα πολύ πιο σκοτεινό δράμα. Η Φλώρινα, η πόλη των καλλιτεχνών και των αγωνιστών, μοιάζει να βυθίζεται σε μια δίνη παρακμής και εγκατάλειψης, με τις εικόνες των κλειστών καταστημάτων και των ερημωμένων κτιρίων να συνθέτουν το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δημογραφικής και οικονομικής κατάρρευσης.
Το ιστορικό καφενείο «Το Διεθνές», ένα σημείο-σύμβολο που κάποτε έσφυζε από ζωή και αποτέλεσε το σκηνικό για μερικές από τις εμβληματικότερες στιγμές του παγκόσμιου κινηματογράφου, στέκει πλέον με κατεβασμένα ρολά. Ακόμη και σε ημέρες εορταστικές, εκεί που άλλοτε θα έπρεπε να ακούγονται συζητήσεις και τσουγκρίσματα, επικρατεί μια θλιβερή σιωπή. Η εικόνα αυτή δεν είναι τυχαία· είναι η αντανάκλαση μιας ευρύτερης κρίσης που σαρώνει τη Δυτική Μακεδονία, μια περιοχή που πληθυσμιακά συρρικνώνεται και δημογραφικά τείνει προς την εξαφάνιση.
@x_airetikos Ρημάζει η Φλώρινα; 🤔 #φλωρινα #ελλαδα #πολιτική #fyp #κρατος ♬ original sound – Βαγγέλης Ακτσαλής
Η απολιγνιτοποίηση ως «τρύπιο» εθνικό όραμα
Το κεντρικό ζήτημα που αναδεικνύεται μέσα από την απόγνωση των κατοίκων είναι η βίαιη και απροετοίμαστη μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή. Η απολιγνιτοποίηση, η οποία από πολλούς χαρακτηρίζεται ως ένα στρατηγικό «ξεπούλημα» εθνικών πόρων, άφησε πίσω της ένα τεράστιο κενό. Δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν στην Κοζάνη, την Πτολεμαΐδα και τη Φλώρινα, χωρίς να υπάρξει ένα σοβαρό παραγωγικό μοντέλο που θα αντικαθιστούσε την απώλεια του εισοδήματος.
Η έλλειψη εθνικού οράματος και πρόνοιας από την κεντρική διοίκηση έχει οδηγήσει σε μια οικονομία που «ρημάζει» μαζί με την κοινωνία. Οι άνθρωποι που απέμειναν στην πόλη είναι στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι, με τα πρόσωπά τους να αντικατοπτρίζουν τη μιζέρια και την αβεβαιότητα. Η αίσθηση ότι η επαρχία έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της είναι διάχυτη, με την απόσταση ανάμεσα στο «κέντρο των αποφάσεων» της Αθήνας και την παραμεθόριο να μοιάζει χαοτική.
Η αντίθεση με την Αθήνα και η ανάγκη για λύσεις
Η κριτική που διατυπώνεται είναι δριμεία: η άρχουσα τάξη του «τετραγώνου» Κολωνάκι-Εκάλη-Βούλα-Βάρκιζα φαίνεται να αντιμετωπίζει την υπόλοιπη Ελλάδα αποκλειστικά ως έναν εποχιακό τουριστικό προορισμό. Η επαρχία υποβαθμίζεται σε σκηνικό για «τετραήμερα», ενώ οι ανάγκες των ανθρώπων που ζουν εκεί 365 ημέρες τον χρόνο αγνοούνται επιδεικτικά.
Ωστόσο, η λύση δεν μπορεί να είναι μόνο η διαπίστωση της καταστροφής. Η πρόταση για μηδενική φορολογία σε όλη την παραμεθόριο προβάλλει ως μια επιτακτική ανάγκη για την προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων. Μόνο με τολμηρά κίνητρα θα μπορέσουν οι νέοι άνθρωποι, σπουδαγμένοι και μη, να παραμείνουν στον τόπο τους και να ζωντανέψουν ξανά τις γειτονιές της Φλώρινας.
Η Φλώρινα παραμένει ένας μαγευτικός τόπος με βουνά, ομίχλες και σπάνια αρχιτεκτονική ομορφιά. Όμως, η ομορφιά δεν αρκεί για να θρέψει μια κοινωνία. Αν δεν τιμήσουμε έμπρακτα την ιστορία και τους ανθρώπους της, η ερήμωση θα συνεχίσει να προελαύνει, μετατρέποντας μια ζωντανή πόλη σε ένα άδειο κινηματογραφικό ντεκόρ μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.
