Γιάννης Μπλέσιας: «Μαμά, δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη» – Η σπαρακτική ανάρτηση για τον πιλότο που σκοτώθηκε στο Phantom

Πένθος έχει σκεπάσει τον Πύργο Ηλείας, μετά τον θάνατο του 40χρονου επισμηναγού Γιάννη Μπλέσια. Πίσω από τον έμπειρο πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας που έχασε τη ζωή του στη συντριβή του F-4 Phantom στην Τανάγρα βρίσκεται ένας πατέρας, ένας σύζυγος, ένας φίλος και ένας άνθρωπος που είχε αφήσει το δικό του αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.

Ο Γιάννης Μπλέσιας ήταν ένας από τους δύο χειριστές του μοιραίου αεροσκάφους που συνετρίβη το μεσημέρι του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week. Μαζί του σκοτώθηκε ο 37χρονος σμηναγός Δημήτρης Πέτρου. Από εκείνη τη στιγμή, ο Πύργος έχει βυθιστεί στο πένθος, ενώ η οικογένεια του 40χρονου πιλότου προσπαθεί να συνειδητοποιήσει μια απώλεια που ήρθε ξαφνικά και με τον πιο σκληρό τρόπο.

Μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα, μια ανάρτηση της Διονυσίας Κατελούζου συγκλονίζει, καθώς μεταφέρει την είδηση της τραγωδίας μέσα από τα λόγια ενός μικρού παιδιού. Η νοσηλεύτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Πύργου και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 4ου Δημοτικού Σχολείου περιγράφει την αντίδραση του εξάχρονου Μαξίμου, φίλου του πεντάχρονου Άλκη, γιου του Γιάννη Μπλέσια. Το παιδί είχε γνωρίσει τον επισμηναγό ως τον πατέρα του φίλου του, έναν άνθρωπο που έπαιζε μαζί τους, τους μιλούσε και μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα τούς είχε μιλήσει για τα αεροπλάνα και τις πτήσεις του.

«Μαμά, δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη… Ήταν πολύ καλός πιλότος, και ήξερε πολλά “κόλπα” μας το είπε προχθές στη θάλασσα…» Μια παύση. «Όχι… αυτό δεν γίνεται. Ήταν ο καλύτερος φίλος του Άλκη. Με ποιον θα βγαίνει τώρα για ποδήλατο;». Και κάπως ετσι, μέσα από τα λόγια ενός εξάχρονου παιδιού, (του Μαξίμου) ήρθε η πιο σκληρή αλήθεια…

Για εμάς, Γιάννη, δεν ήσουν μόνο ένας εξαιρετικός πιλότος. Ήσουν ο εξαιρετικος μπαμπάς του Άλκη. Ο στοργικός πατέρας, ο άνθρωπος με την ευγένεια ψυχής, το ήθος και εκείνο το ήρεμο χαμόγελο. Θυμάμαι ένα κυριακάτικο απόγευμα, τα παιδιά να κατεβαίνουν με τα ποδήλατα την κατηφόρα του Επαρχείου «στα κόκκινα». Εγώ έσφιγγα τα δόντια μου από φόβο, χωρίς να πω λέξη. Κι εσύ το κατάλαβες. Με κοίταξες και μου είπες: «Μη φοβάσαι… Άσ’ τα. Μόνο κράνος και “μυαλό” στο κεφαλάκι τους και την Παναγιά βοηθό».

Μεγάλες κουβέντες, Γιάννη… Σήμερα μοιάζουν με ολόκληρη στάση ζωής. Στους γονείς σου, που αποχαιρετούν το παιδί τους, εύχομαι δύναμη που κανείς δεν μπορεί να περιγράψει. Και στη γλυκιά σου Ρούλα, τη γυναίκα σου και μητερα του φίλου μας Άλκη, ο Θεός να γίνει στήριγμα στις μέρες που έρχονται και η αγάπη μιας ολόκληρης ζωής να γίνει κάποτε βάλσαμο στην ψυχούλα της! Και επιτρέψτε μου, ως Πυργιώτισσα, μια πικρή κουβέντα που δεν έχει να κάνει με μικροπολιτικό σχόλια.Δεν αρμόζουν άλλωστε ούτε στην κατάσταση να ούτε και στον χαρακτήρα μου μα τέτοιες ώρες, όταν ένας άνθρωπος του Πύργου χάνεται τόσο άδικα και μια οικογένεια βυθίζεται στο πένθος, δεν μπορώ να καταλάβω πώς ο δήμαρχος της πόλης μας (απ’ όσα διάβασα) μπορεί να παραμένει στη ΔΕΘ και να μην επιστρέφει στον τόπο του που θρηνεί το Αετοπουλο του.

Δεν είναι θέμα αξιώματος ούτε πρωτοκόλλου. Είναι θέμα παρουσίας, συμβολισμού και ανθρώπινης στάσης. Ο Πύργος από χθες πενθεί βαθιά… Ο Γιάννης τίμησε τον Πύργο από τον ουρανό. Κι ο Πύργος, τέτοιες στιγμές, πρέπει να ξέρει να στέκεται δίπλα στους δικούς του. Καλό ταξίδι, Γιάννη. Ο αετός του Πύργου πέταξε για τελευταία φορά… μα έμεινε για πάντα ψηλά… Και Άλκη… όταν ξαναβγείς με το ποδήλατο, μη ξεχνάς να κοιτάς τον ουρανό θα είναι για πάντα “δικός σου” και να είσαι σίγουρος ότι ο μπαμπάς σου ξέρει τον δρόμο και θα σε οδηγεί», αναφέρει η ανάρτηση της Δήμητρας Κατελούζου.

Ο Γιάννης Μπλέσιας αφήνει πίσω του τη σύζυγό του, Ρούλα, και τον πεντάχρονο γιο τους, Άλκη. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε βαθιά θλίψη στους ανθρώπους που τον γνώριζαν, ενώ οι φίλοι του έχουν ήδη μιλήσει για έναν ιδιαίτερα δραστήριο και αγαπητό άνθρωπο, ο οποίος είχε μεγαλώσει με την Πολεμική Αεροπορία και τα αεροσκάφη να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Ο ίδιος είχε ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση, καθώς ο πατέρας του ήταν τεχνικός της Πολεμικής Αεροπορίας.