Connect with us

Δύο οικογένειες βυθισμένες στο πένθος, δύο μικρά παιδιά που έχασαν τους πατέρες τους και δύο τοπικές κοινωνίες που προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της τραγωδίας. Πίσω από τα ονόματα των δύο αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας που έχασαν τη ζωή τους στη συντριβή του F-4E Phantom στην Τανάγρα βρίσκονται οι ιστορίες δύο ανθρώπων που είχαν αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στους αιθέρες, αλλά έξω από το πιλοτήριο ήταν πάνω απ’ όλα σύζυγοι, πατέρες, γιοι και εγγοί.

Ο Επισμηναγός (Ι) Ιωάννης Μπλέσιας, 40 ετών, και ο Σμηναγός (Ι) Δημήτριος Πέτρος, 37 ετών, ήταν τα δύο μέλη του πληρώματος του F-4E Phantom II της 338 Μοίρας της 117 Πτέρυγας Μάχης που κατέπεσε το μεσημέρι του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week 2026. Το μαχητικό συνετρίβη στις 14:55, περίπου τρία ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της 114 Πτέρυγας Μάχης, με τους δύο χειριστές να χάνουν τη ζωή τους. Πλέον, την ώρα που η αρμόδια επιτροπή της Πολεμικής Αεροπορίας διερευνά τα αίτια του δυστυχήματος, έρχονται στο φως οι ανθρώπινες ιστορίες των δύο πιλότων που κάνουν την τραγωδία ακόμη πιο σκληρή.

Βαρύ είναι το πένθος στον Πύργο και το Επιτάλιο για τον Ιωάννη Μπλέσια. Ο 40χρονος Επισμηναγός ήταν μοναχογιός του Άλκη και της Νάντιας Μπλέσια και, κατά μία τραγική συγκυρία, η Πολεμική Αεροπορία αποτελούσε κομμάτι της οικογενειακής του ιστορίας πολύ πριν ο ίδιος φορέσει τη στολή του πιλότου. Ο πατέρας του είχε υπηρετήσει ως τεχνικός στην 117 Πτέρυγα Μάχης, ενώ η μητέρα του εργαζόταν ως καθηγήτρια Αγγλικών.


Ο ίδιος είχε δημιουργήσει τη δική του οικογένεια και ήταν παντρεμένος με τη φαρμακοποιό Ρούλα Κυριακοπούλου, με την οποία είχαν αποκτήσει έναν γιο μόλις πέντε ετών. Πίσω του, επομένως, δεν αφήνει μόνο τους γονείς, τη σύζυγο, τους συγγενείς και τους φίλους του, αλλά και ένα μικρό παιδί που καλείται να μεγαλώσει έχοντας ως παρακαταθήκη την ιστορία του πατέρα του.

Τανάγρα: Τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις – Η ανακοίνωση του ΓΕΑ για τους δύο πιλότους του Phantom
Όσοι γνώριζαν τον Ιωάννη Μπλέσια περιγράφουν έναν δραστήριο και χαμογελαστό άνθρωπο, με έντονη αγάπη για τον αθλητισμό και οτιδήποτε του έδινε την αίσθηση της ελευθερίας. Είχε αγωνιστεί στο ποδόσφαιρο με τον Ολυμπιακό Λαμπετίου και τον Πήγασο Πρασίνου, ακολουθώντας κατά κάποιον τρόπο τα βήματα του πατέρα του, ο οποίος είχε αγωνιστεί στον Αλφειό Επιταλίου. Αγαπούσε επίσης το kite surf, την ποδηλασία και τις μοτοσικλέτες, ενώ πάνω απ’ όλα είχε επιλέξει τους ουρανούς ως τον χώρο όπου θα έχτιζε την επαγγελματική του ζωή.

Η είδηση του θανάτου του έπεσε σαν κεραυνός στην Ηλεία. Μέσα σε λίγες ώρες, ο άνθρωπος που οι δικοί του είχαν συνηθίσει να βλέπουν να επιστρέφει από τις πτήσεις του έγινε ένα από τα δύο πρόσωπα μιας τραγωδίας που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.

Εξίσου συγκλονιστική είναι η ιστορία του 37χρονου Δημήτρη Πέτρου. Το πένθος απλώθηκε στα Πράμαντα Τζουμέρκων, τόπο καταγωγής της μητέρας του και περιοχή με την οποία διατηρούσε στενούς δεσμούς από τα παιδικά του χρόνια, αλλά και στο Πολυστάφυλο Πρέβεζας, από όπου καταγόταν ο πατέρας του.

Η πιο σκληρή λεπτομέρεια, όμως, αφορά όσα είχε προγραμματίσει η οικογένειά του για μόλις λίγες ημέρες αργότερα. Το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου, στον Κατσικά Ιωαννίνων, όπου ζουν οι γονείς του, ο Δημήτρης Πέτρου επρόκειτο να βαφτίσει την πέντε μηνών κόρη του. Αντί η οικογένεια να μετρά αντίστροφα για μία από τις πιο ευτυχισμένες ημέρες της, καλείται πλέον να αντιμετωπίσει μία απώλεια που άλλαξε τα πάντα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Ο πρόεδρος της Κοινότητας, Κωνσταντίνος Καραβίδας, μιλώντας για τον 37χρονο, περιέγραψε έναν άνθρωπο ιδιαίτερα αγαπητό στον τόπο του: «Ήταν ένας άγγελος…, όσο ζούσαν οι παππούδες, ερχόταν συνέχεια, το αγαπούσε το χωριό. Είναι μία αγαπητή οικογένεια. Ο πατέρας συνταξιούχος αστυνομικός και η μητέρα συνταξιούχος καθηγήτρια. Έχει και μία αδελφή…».

Ο χαιρετισμός στη γιαγιά του από τον ουρανό
Ακόμη πιο συγκινητική είναι η ιστορία που αποκάλυψε ο δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων, Νίκος Βαΐτσης. Ο Δημήτρης Πέτρου είχε στην περιοχή την υπερήλικη γιαγιά του, την κυρα-Σταθούλα, και είχε δημιουργήσει μαζί της μία μικρή συνήθεια που σήμερα μοιάζει σχεδόν αβάσταχτη στη σκέψη.

Κάθε φορά που γνώριζε ότι επρόκειτο να πετάξει πάνω από τα Πράμαντα, της τηλεφωνούσε προηγουμένως και της έλεγε ποια ώρα να βγει από το σπίτι. Εκείνη έβγαινε έξω, κοίταζε ψηλά και περίμενε να δει το αεροσκάφος του εγγονού της να περνά.

«Όταν επρόκειτο να πετάξει πάνω από τα Πράμαντα τηλεφωνούσε στην υπερήλικη γιαγιά του την κυρα Σταθούλα, της έλεγε ποια ώρα να βγει έξω από το σπίτι για να τον δει, να την χαιρετήσει από τον ουρανό…», ανέφερε συγκλονισμένος ο δήμαρχος.

Ο ίδιος τον αποχαιρέτησε και δημόσια με μία λιτή αλλά φορτισμένη ανάρτηση: «Δημήτρη μου… Όλοι οι Πραμαντιώτες σήμερα θρηνούμε για τον άδικο χαμό σου!!!».

Δύο πιλότοι, δύο οικογένειες που έμειναν πίσω
Η τραγωδία της Τανάγρας αποκτά μία διαφορετική διάσταση όταν πίσω από τις εικόνες του μαχητικού και τις επίσημες ανακοινώσεις έρχονται στο προσκήνιο οι ζωές των ανθρώπων που βρίσκονταν μέσα σε αυτό. Ο Ιωάννης Μπλέσιας αφήνει πίσω του έναν γιο πέντε ετών. Ο Δημήτρης Πέτρου μία κόρη μόλις πέντε μηνών, την οποία θα βάφτιζε σε έξι ημέρες. Ο ένας ήταν μοναχογιός μιας οικογένειας με στενούς δεσμούς με την Πολεμική Αεροπορία. Ο άλλος τηλεφωνούσε στη γιαγιά του για να βγει από το σπίτι και να τον δει να την χαιρετά από ψηλά.

Την ίδια ώρα, η έρευνα για τα αίτια της συντριβής βρίσκεται σε εξέλιξη. Με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, έχει κηρυχθεί τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις, από το Σάββατο 5 έως και τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου, στη μνήμη των δύο αξιωματικών.

Πίσω από το στρατιωτικό πένθος, όμως, μένουν δύο πολύ προσωπικές ιστορίες: ένα πεντάχρονο αγόρι που έχασε τον πατέρα του και ένα βρέφος πέντε μηνών που σε λίγες ημέρες θα βρισκόταν στην αγκαλιά του δικού του πατέρα για τη βάφτισή του.

Advertisement